گفتم ، گفت 7

پنجشنبه ششم دسامبر

گفتم:  جناب دوست نامرئی، لابد چیز جالبی بتورتان خورده که پس از مدتها حالا پیداتان شده، بله!

گفت: جناب دوست واقعی، اولا که ما دوست ساختگی بودیم حالا چطور شد یکدفعه دوست نامرئی از آب در آمذیم؟ البته زیاد هم فرقی نمیکند ... ما به همان "دوست" راضی هستیم. بهر حال، امروز سرمقاله ای در روزنامه لوس انجلس تایمز بود که به گفتنش می ارزد، با اینکه شق القمری ذر آن نیست! اخیرا مایک پومپئو وزیر امور خارجه آمریکا در نشستی در اروپا حرفهای انتقادآمیزی بر علیه سازمان ملل و دیگر نهادهای بین المللی زده که آدمهای معمولی را هیچ خوش نیامده! بعضی مواد سرمقاله را فهرست وار در زیر می بینیم:

            درست یکصد سال پیش بود که پس از پایان جنگ جهانی اول، بشر اقدام به ایجاد یک
            سازمان بین المللی نمود تا بتواند ملتها را بهم نزدیکتر کرده جلو اصطکاک و جنگ را بگیرد.
            قدمهای اولیه موفقیتی نداشت تا اینکه پس از پایان جنگ جهانی دوم سازمان ملل
            تاسیس شد، و تا بحال با تمام کمبودهائی که داشته کارهای مثبت زیادی انجام داده ووو.
            و حالا خیلی جای تاسف است که پومپئو از نهادهای سازمان ملل و دیگر سازمانهای
            بین المللی چون اتحادیه اروپا، اتحادیه آفریقا، و آمریکای لاتین انتقاد میکند و میگوید اگر
            اینها نمی توانند درست کار کنند باید درشان را بست ووو. باید دنبال راه های ملی گرائی
            مانند آنچه ترامپ با عنوان "آمریکا در درجه اول" ارائه داده رفت ووو.
            این نوع تکروی ها و تعصبات ملی گرائی مفرط درست بر خلاف راهیست که می تواند
            به افراد بشر صلح و رفاه به ارمغان آورد. اگر سازمانهای بین المللی کمبودهائی دارند
            باید در رفع آنها کوشید ووو.

گفتم: آدمهای عاقل هیچ انتظار ندارند که نهادهای بین المللی بدون عیب و نقص باشند. این آقای وزیر هم مانند رئیسش آنقدر عقلشان نمیرسد که بدانند در این دنیائی که دهکده جهانی نام گرفته تکروی "راه به ترکستان" دارد.  اینجور افراد که متاسفانه در چند سال اخیر در جاهای مختلف در صحنه سیاست ظاهر شده اند با عنوان کردن شکست های سازمانهای بین المللی به این نتیجه میرسند که اینها بی فایده اند، در حالی که نیمه پر لیوان یعنی موفقیت های چشمگیر شان را ندیده می گیرند

پی نوشت: خواستم بدانم اصطلاح بالا از کجا آمده. و اینست نتیجه چند لحظه مشاوره با گوگل!

                 ترسم نرسی به کعبه ای اعرابی     این ره که تو میروی به ترکستان است

صحرایی در ترکستان وجود داره که معروفه به صحرای مرگ که گرمای سوزان و کشنده داره و ازینرو کنایه به افرادی زده میشه که کور کورانه مسیر زندگی رو اشتباه طی میکنن و عاقبت خوشی در انتظار آنها نیست

ارسال دیدگاه برای این مطلب
آرشیور مطالب
آمار وبلاگ
کل مطالب : 10
کل نظرات : 0
بازدیدکنندگان امروز : 1
بازدیدکنندگان دیروز : 0
بازدید امروز : 2
بازدید دیروز : 0
کل بازدیدکنندگان : 2
کل بازدیدها : 3